این روزا بازار علوم انسانی داغ داغه و هرکی هر جا میشینه در باره ی بومی سازی علوم انسانی به ویژه جامعه شناسی و سیاست صحبت میکنه !!!

 ما هم که دیدیم فعلا خرتو خره و هرکی با هر تخصصی سیاستمدار شده ،گفتیم ما چی مون از بقیه کمتره ؟؟ تصمیم گرفتیم از این به بعد در این ستون به بررسی مبانی  جامعه شناسی سیاسی  وبه طور خاص به صورت بومی در ایران بپردازیم و با همین عرق جبین وکد یمین خودمون علم تولید کنیم!!!!

در همین راستا  ابتدا قصد داریم که به ریشه و پیشینه ی علم سیاست بپردازیم!!!!

همان طور که میدانید: " سیاست ، پدر ومادر ندارد" اگه گفتید این حرف را  اولین بار از کی شنیدید؟؟ آفرین درسته: روز اول دانشگاه ؛ این اولین حرفی بود  که  پدرتون به تون گفت!!  تجربه ثابت کرده وقتی آقای پدر داشت  این جمله ی قصار را تو گوش شما زمزمه میکرد، تو خاطره هاش غرق شده بود و به سی سال پیش فکر میکرد که نوارای شریعتی مثل نقل ونبات دست جوونا بود و همه با هم تو خیابون داد میزدن جمهوری اسلامی!!!  

ولی بعد از  سی سال حالا میترسه که  این سیاست بی پدر و مادر،  بچه اش  را از پدر و مادرش بگیره و بفرسته اونجایی که سهراب کشونه و  برای جوونا  ترانه ی مرگ  میخونن!!!!

پس اثبات میشه که سیاست پدر ومادر نداره و بیخیال ریشه و پیشینه اش میشویم!!!! برای آشنایی بیشتر با سیاست تصمیم داشتیم که  از نظریات سیاستمداران برجسته استفاده کنیم  ولی از اونجایی که  ما کشوری اسلامی هستیم و بارها و بارها  از سیاستهای  غرب اعلام انزجار نموده ایم،  لذا تصمیم گرفتیم تئوریسین های ایران را معرفی نماییم!  با یه کم تحقیق و توجه بیشتر  دیدیم همه ی تئوریسین های سیاسی محترمانه و نه با مشت و لگد به زندان دعوت شده اند و  در حالی که به گفته ی خودشون  حسابی ازشون پذیرایی شده بود ،  با یه کم   خضوع و تنهایی  در پیشگاه  باریتعالی  و الطاف خفیه ی برخی  آقایون به این مهم اعتراف کردند که: تو این سی سال  هرچی درس خونده بودن به هیچ دردی نمیخورده و اساساً تئوری های ماکیاولی و  ماکس وبر از اساس  توطئه ی غرب بوده که باز تجربه نشان داده  در ایران ناکارامد است  و باید چاره ای اندیشید!! اینان در زندان بدون هیچ فشار و تهدیدی اعتراف کردند که خودشان هم  در این مانده اند که در این سی سال چه طور این همه دروغ به خورد دانشجویان این مملکت داده اند و چه طور به یکباره در زندان به خود آمده اند و استغفار کرده اند!!

ماکه دیدیم این جوری نمیشه و  دانشگاه های ما همگی شده اند مراکز ترویج علوم غربی تصمیم گرفتیم از کارشناسان خبره ی سیاسی که پایه ی علومشان در متن جامعه شکل گرفته استفاده کنیم. ننه جون شیخ مهدی که پیشتر در ماجراهای پیش از انتخابات با پی بردن به نرخ واقعی تورم بیست و چند  درصدی نبوغ سیاسی خود را اثبات کرده بود یکی از کارشناسان زبده ای است  که ما از نظریاتشون بهره میگیریم!!!

ننه جان نظر شما در باره ی سیاست چیه؟؟؟

ننه:     بلند تر بگو ، چی گفتی ننه؟؟؟  سیا  ساکتی کیه؟؟؟   ننه بذار سمعکم را بذارم ...آهان!!!

من:    ننه جان عرض کردم نظرتون در باره  سیاست ایران چیه؟؟؟

 ننه:        ننه جون   به  نظر من سیاست ایران مثل برنج میمونه!! یعنی سیاست برنجی!!!

من:      میشه بیشتر توضیح بدین؟

ننه:      کاری نداره ننه!!! تو سیاست   هرکاری که میخواین انجام بدین  اول باید پاکش کنین  که سنگ  و آشغال نداشته باشه!!! بعد باید به به مقدارکافی آب ببندید توش !!! اون وقت باید بذارید روی  اجاق تا  خوب دم بکشه!!!  فقط باید حواستون جمع باشه که  زیرش نسوزه!! وقتی دم کشید اون وقت ، آماده ی میل کردن میشه!!!

من:    ننه جون میشه یه کم بیشتر تو ضیح بدین تا منم متوجه بشم؟؟

ننه:       اه تو چقدر دو زاریت کجه ننه جون ؟  الان یه مثال میزنم بیای تو باغ!!!  ببین مثلاً  اول میای  برنجتا پاک میکنی  یعنی هرچی خس و خاشاک میبینی را جمع میکنی!!!  بعد وقتی گندش در میاد آب میبندی تو  خبرای صد من یه غاز بیست وسی و ماجرا را ماستمالی میکنی !!!  بعدش اونایی که گرفتی میذاری تو انفرادی تا خوب دم بکشن ! یعنی مغزشون دم بکشه!! اگه زیرش زیاد باشه مثل  ماجرای کهریزک میسوزه و ته میگیره و بوی گندش  بلند میشه!!!  اما وقتی  دم بکشه میتونی به خورد ملت بدیش !! یعنی  بیاریش تو ی یه برنامه ی تلویزیونی که زنده هم نیست و مرتضی حیدری را بذاری جلوش تا  هی  اعتراف کنه  که اشتباه  می کرده  و فشار از پایین و چانه زنی از بالا و اصلاحات و ... را از غربیا  یاد گرفته!!!

من: ممنون ننه جان از توضیحات کاملتون! ننه جان به نظر شما نخبه ی سیاسی  کیه؟؟؟

ننه: والا  چی بگم ننه؟؟؟  به نظر من نخبه ی سیاسی فقط یه دونه است!! تکه!!

من: چه طور مگه؟؟؟

ننه:   ببین ننه جان همون طور که  سیاستمون برنجیه!! برنجمون هم سیاسیه!!  این برنج سیاسی میتونه عیار نخبه ی سیاسی بودن را  نشون بده!!

من: یعنی چی؟ میتونید توضیح بیشتری بدین؟

ننه:  ببینید تو تاریخ دنیا فقط یه نفر پیدا میشه که   کابینه ی  اولش  به این بهونه که  قیمت برنج ایرانی را کم کنه و  فشار روی مردم را برداره  برنج هندی را خودش مفت مفت بیاره تو کشور و بعد به قیمت برنج ایرانی بفروشدشون!! اون وقت   کابینه ی دومش  برنج را از  شالی کارها ارزون بخره و  بعد برنجهای هندی را سمی و غیر قانونی اعلام کنه و  از تو بازار جمعشون کنه و بعد برنج ایرانی را با قیمت گرون  به مردم بفروشه ، تازه اعلام کنه که تورم 9 درصدی در حال کاهشه!!!

من: یعنی به نظر شما صرف این که کسی بتونه خودش برنج هندی وارد کنه و خودش  جمعش کنه ، عیار نخبه بودن محسوب میشه؟؟

ننه:     نه   نه نه جان  ، این یه شرط اولیه است!! در مرحله ی بعد باید با فنون سبزی کاری آشنا  باشه و  دائم یه لبخند ملیح از نوع دل انگیز رو لبش داشته باشه !! باید توانایی تشکیل کارگروههایی در امور مختلف را داشته باشه  که ریاستش برعهده ی خودش باشه! مثلاً کارگروه ترافیک، سینما، تحول اقتصادی، برنج ، اقتصاد و بازرگانی و ستاد مبارزه با زلزله و سیل و سایر ایادی بیگانه ... آخه میدونیدکه؟ رییس جمهور باید خودش ، کارشناس ارشد باشه!!! و این لازمه ی نخبه بودنه!!!!

من:  ننه جان ممنون که وقت خودتون را به ما دادیدو در این مصاحبه شرکت کردید.

درپایان با تشکر از همه ی دوستان  عزیز  اعلام میکنم که  قصد داریم در هفته های آینده هم با حضور کارشناسان زبده ی صد در صد وطنی   بررسی مبانی علم سیاست را  ادامه  بدیم !!!! در همین راستا از شما تقاضا دارم  نظرات خودتون را  با  من  در میون بذارید. 

باتشکر

پی نوشت خصوصی و بی ربط:  نیش نیش دوباره بیدار شد و  شروع به فعالیت کرد، این بار برای "خیزش"!!!

باز توضیح:  چند وقتی بود که ظاهر وبلاگم بدجوری به هم ریخته بود ،  از چند روز  پیش هم متوجه شدم که پستهای یک ماه اخیر من برای بعضی از دوستان به نمایش در نمی آمد  نمیدونم چرا این طور شده و چه باید کرد  ولی گویا از الطاف بی حد و اندازه ی بلاگفا باشد!!! فعلا علی رغم میل باطنیم قالب وبلاگم را عوض کردم و موقتاً با این قالب  سر میکنم تا شاید این مساله حل بشه ، دوستان عزیزم  اگه کسی میتونه برای حل این مشکل کمکم کنه  بگید چی کار  کنم   ممنون

اگر جایی به نوشته ای با  این تیتر برسم  در اولین نگاه از خواندنش منصرف میشوم یا در خوشبینانه ترین حالت  با   بی حوصله گی با  نگاهی سرسری از آن میگذرم چرا که در باره ی  این درد تلخ جامعه ما ، جز به تکرار،  چیزی ندیده  و  نخوانده ام  ، هر مقاله ، همایش یا برنامه ی تلویزیونی ، همیشه در  ابتدای امر با حسرت خوردن به حال جوانان  شروع میشود و بعد نصیحت کردن  که فلان چیز بد است و امان از رفیق ناباب... و  در آخر هم این جمله که: معتاد یک بیمار است!! همین وبس ... و چنین میشود که درد اعتیاد هم میشود کلیشه!!

کلیشه میشود مثل تمام دردهای دیگری که در این جامعه فقط کلیشه میشوند       

  همگان از این دردهای  بی درمان  سخن ها میرانند و هیچ ریشه ای پیدا نمیشود برای سوزاندن و از پی افکندن!!!!

نمی خواهم تمام این حرفهای تکراری را باز گو کنم ، چرا که همیشه سعیم بر این بوده که از کلیشه ای نوشتن در فریاد سکوت  فرار کنم ، ولی چند روز پیش ماجرایی برایم پیش آمد که هنوز هم ذهن مرا در گیر خود کرده و برای همین  این پست را نوشتم.

.........................

دفتر کار  ما در آخرین طبقه از یک مجتمع اداری تجاری قرار داره، معمولاً عصرها وقتی همه میرن خونه من تا غروب تو دفتر میمونم تا از سکوت وخلوتی اونجا استفاده کنم و یکی دو ساعتی درس بخونم!!   از همون روزای اول متوجه شده بودم که وقتی  همه میرن و طبقه ما  خلوت میشه او نجا تبدیل میشه به پاتوق   چند تا پسر جوون،  گاهی تنها و گاهی چند نفر باهم دیده بودمشون که داشتن سیگاری بار میزدن ولی به روشون نمی آوردم...  چند روز پیش یه پسر بچه که به قیافه اش میخورد دو سه سالی از من کوچیکتر باشه  اومد جلوی در دفتر و با اضطراب گفت:" آقا میدونم شما دیدید تو رو خدا به پلیس زنگ نزنید، من یه خلاف کوچیکی دارم زود انجام میشه میرم ... بزرگی کنید آقا..." گفتم: به پلیس زنک نمیزنم ... انگار دنیا را بهش دادن... خیلی دلم سوخت که آخه چرا یه بچه ( واقعاً یه بچه) اینجوری برای کشیدن مواد التماس کنه...

یه نیم ساعتی گذشت... وقتی حالش  سر کیف شد ، دو باره اومد جلو در و گفت : " دمت گرم آقا... ما رفتیم..." صداش کردم و گفتم بیاد تو؛ چون وقت اداری نبود  گفتم بیاد تو  پیشم ، در دفتر را بستم و دو تا چای ریختم...برام مهم نبود اگه کسی ببینه چی میگه،(من یه جوون ،  یه معتاد جوون را میبرم تو اتاق و در را میبندم... چه اهمیت داره؟؟ )  ازش پرسیدم چرا شروع کردی؟ گفت پدر مادرم اختلاف دارن... گفتم سرچی؟ گفت سرمن!  گفتم: دیدی بهونه میاری! حالا چی میزنی؟  گفت: کراک، شروع کرد از فلسفه ی پوچی گفتن و از مستند شوک  که میدونه ته خطش چی میشه... و از انتخابات که چه واسه آدم اعصاب نمیذاره...!!!

بهش گفتم نمیخوام  نصیحتت کنم ، نمیخوام بهت بگم بده اخه!!! خودت خوب میدونی همه چی را... همه چی به خودت بستگی داره... چرا باید به پلیس زنگ بزنم؟ پلیسی که تو را میگیره ؟  تو که هیچ ، گنده تر از تو هم که گیر می افتن  مواد ازشون گرفته میشه و  از یه مجرای دیگه میرسه به یه جوون دیگه...  زندون برای تو  جز آشنا شدن با  خلافای جدید چه نتیجه ای میتونه داشته باشه؟؟

چیزایی  که از نزدیک دیده بودم را براش  گفتم، از جامعه ای که هر روز داره بیشتر تو لجن اعتیاد فرو میره، از پارک روبروی دانشگاهمون که همه چی توش فراوون بود از خوابگاهی که بارها و بارها جلوی چشم خودم  توش هشیش میکشیدن یا  قلقلی درست میکردن، از کسی که بدون یه ذره خر خونی  رتبه ی تک رقمی ارشد  حقوق قبول شد ولی بلاهایی سرش در اومد که برای فرار از این زندگی سگی و کمی  آرامش، چِت میکرد...  تا حالا شده به این فکرکنی  که چرا این همه مواد  ، در دسترس مردمه؟ کیه که میخواد من و تو خموده و بی حس وحال بشیم؟ کی سود می بره که من وتو سرمون تو بدبختیه خودمون باشه؟ وقتی من و تو مریض باشیم دیگه نمی فهمیم کی داره از چیزایی که مال ماست سو استفاده میکنه ، یا حتی اگه بفهمیم دیگه حال وحوصله نداریم جلوش وایسیم و تو گوشش بزنیم... به خودت بیا!  بفهم کیه که داره ریشه ی نسل مارا میزنه؟ بچه به خودت بیا...

من وتو ایم که باید دست بذاریم رو پای  خودمون ، بلند شیم  و جلوی همه ی اونا را بگیریم ، من و تو حق داریم یه زندگی خوب داشته باشیم تا دیگه برای آرامش پیداکردن نیایم طرف این زهرماری...

بهش گفتم بره یه جایی که کمتر تو جمعای اینجوری باشه و یه کم به حرفام فکر کنه... قبول کرد  و گفت حرفام روش تاثیر کذاشته و رفت...

سه روز بعد دو باره  همونجا دیدمش... گفت حرفام روش تاثیر گذاشته ،  تو ترکه  و فقط سیگار میکشه...

اگه تو ترکه پس چرا دوباره به  پاتوق اومده بود؟؟؟؟؟...... 

......................... 

پی نوشت:  متنفرم ازین جامعه ی زشت

------------------------------------------------------------------------------------------

توضیح 88/5/8: چند وقتی بود که ظاهر وبلاگم بدجوری به هم ریخته بود ،  از چند روز  پیش هم متوجه شدم که پستهای یک ماه اخیر من برای بعضی از دوستان به نمایش در نمی آمد  نمیدونم چرا این طور شده و چه باید کرد  ولی گویا از الطاف بی حد و اندازه ی بلاگفا باشد!!! فعلا علی رغم میل باطنیم قالب وبلاگم را عوض کردم و موقتاً با این قالب  سر میکنم تا شاید این مساله حل بشه ، دوستان عزیزم  اگه کسی میتونه برای حل این مشکل کمکم کنه  بگید چی کار  کنم   ممنون